ROEIVERENIGING WEESP

Verslag Sarthe toertocht in Frankrijk

 Met een min of meer vaste groep buitenland-toerroeiers zijn we van 4 t/m 11 juli 2026 naar Frankrijk afgereisd. Dit jaar stond de rivier de Sarthe op het programma; een mooie zijrivier van de Loire (ten ZW van Parijs). In 6 dagen tijd hebben we een traject van 142 km geroeid, van Le Mans naar Angers.

In voorgaande jaren werd steeds gebruik gemaakt van het KNRB-botenwagenproject. De Roeibond legt elk jaar tijdens de zomermaanden 2 wherries op verschillende plaatsen in het buitenland. Roeiers van elke Nederlandse vereniging kunnen de boten dan een week huren. Omdat de locaties voor dit jaar wat minder spectaculair waren, besloten we om met twee eigen wherries op de kleine botenwagen naar Frankrijk te gaan. De groep bestond deze keer uit 11 deelnemers, wat betekent dat dus afwisselend 8 mensen aan het roeien zijn en 3 langs de kant zijn voor de waldienst (transport, boodschappen en koken).

Op de heenweg ging de helft van de ploeg al een dag eerder op weg, omdat het met de botenwagen achter de auto niet zo snel gaat. Vlak bij Rouen (aan de Seine) werd een tussenstop gemaakt. De volgende ochtend werd de prachtige kathedraal in het centrum bewonderd en namen we een kijkje bij de lokale roeivereniging. Grappig genoeg stonden de oude panden van de club helemaal ingebouwd tussen de andere panden in de straat en kon je alleen via een smal steegje naar het binnenterrein. De Seine kent hier (zelfs een flink eind van de kust) getijden, dus de roeiers moeten opletten, welke kant ze eerst oproeien voor stroom tegen (of mee).

Aangezien onze fraaie groepsaccommodatie vlakbij het eindpunt in Angers lag, moesten we voor de eerste roeidag bijna een uur terug rijden naar het startpunt in Le Mans. Op een botenhelling in het centrum, recht tegenover dekathedraal, konden we de wherries te water te laten. Het eerste deel van de Sarthe slingert zich door heuvelachtige, meestal bosrijke omgeving. Op de hele tocht zijn we nauwelijks motorboten tegengekomen, alhoewel er wel een aantal kleine jachthavens zijn. Langs de oevers zijn regelmatig typische Franse dorpjes te zien, maar ook fraaie landhuizen met grote parken er omheen. Verder stroomafwaarts wordt de rivier langzaamaan breder en wordt het landschap wat vlakker en meer open van karakter. Gedurende de hele week was er in Frankrijk sprake van een hittegolf.

De middagtemperaturen waren elke dag zo´n 36 tot 38 graden, onder een brandende zon. Daarom besloten we de trajecten per dag wat korter te houden dan gepland (max ca. 25km) en vroeg te beginnen. ´s Morgens konden we vaak nog langs de oevers in de schaduw van bomen varen, maar ´s middags was de zon niet te ontlopen. We stopten daarom steeds om een uur of twee à drie, zodat we in de loop van de middag terug waren, voor een verfrissende duik in het zwembad.

In totaal zijn er op de Sarthe 21 sluizen. Naast elke sluis is een stuw, om het water op niveau te houden voor de scheepvaart. Hierbij stond ook regelmatig een oude “moulin”; een historisch bedrijfspand, waar vroeger met behulp van waterkracht het e.e.a. werd geproduceerd. Tot onze verbazing werd bijna elke sluis bediend door een vaste sluiswachter. Een dure grap, als je bedenkt dat wij de enige (of één van de weinige) passanten per dag waren! Opvallend was dat ze allemaal wel heel vrolijk en behulpzaam waren, bijvoorbeeld met toeristische folders, tips over de omgeving of  water sproeiend tegen de warmte. Helaas waren er ook twee sluizen defect en moesten we daar de boten in de hitte overtillen.

Donderdagavond gingen we naar een nabij gelegen wijndomein in de Anjou streek; “Domaine de la Tuffière”. Eric Gubbels had ons eerder in de week al lekker gemaakt met een wijnproverij tijdens het avondeten. Nu konden we zien hoe enkele van de daarbij geproefde wijnen worden gemaakt bij de producent. Eigenaresse Clarisse vertelde alles over het maken en opslaan van wijn, wat ze hier op een duurzame manier doen. Achter de loods is een eeuwenoud grottenstelsel in uitgehakt in de kalksteen rotsen, waar de wijn in vaten en keramische potten wordt opgeslagen. Heel interessant om te bekijken! Natuurlijk werden ook de nodige dozen wijn voor thuis ingeslagen!

Op zaterdag zat onze mooie roeiweek er helaas weer op. ´s Morgens vroeg werden Renske en Michiel uitgezwaaid. Zij gingen in twee weken op fiets terug naar Nederland. De rest van de ploeg vertrok wat later met de auto´s en de botenwagen weer richting Weesp. Wil je nog wat meer foto´s van deze tocht zien, dat kun je op de website in het fotoalbum kijken (na inloggen).